Απαντήσεις στο ερώτημα «Γιατί πετούν ακόμη τα Phantom στην Πολεμική Αεροπορία;» μετά το δυστύχημα στην Τανάγρα.
«Γιατί πετούν ακόμη τα Phantom στην Πολεμική Αεροπορία;» Αυτό το απλοϊκό ή υπεραπλουστευτικό ερώτημα, εκφράστηκε από πολλούς μετά το δυστύχημα της 5ης Σεπτεμβρίου στη διάρκεια του Athens Flying Week 2026, που κόστισε την απώλεια δύο ιπταμένων της Πολεμικής Αεροπορίας.
Το ερώτημα, συνδέεται με την παλαιότητα του τύπου, που βρίσκεται σε ελληνική υπηρεσία από το 1974, δηλαδή έχει συμπληρώσει μισό αιώνα και πλέον! Όλοι γνωρίζουν όμως, ότι όταν ένα ιπτάμενο μέσο συντηρείται μεθοδικώς και υποστηρίζεται κανονικά, μπορεί να παραμένει ικανό για πτήσεις.
Εξάλλου, η υπηρεσία του F-4 Phantom II έχει παραταθεί τόσο, ακριβώς επειδή η Πολεμική Αεροπορία είχε αποφασίσει προ ετών ένα πρόγραμμα αναβαθμίσεως. Η απόφαση ελήφθη το 1997, δηλαδή όταν τα F-4E είχαν συμπληρώσει 23 χρόνια σε υπηρεσία και τον Δεκέμβριο του 1998 ανατέθηκε σύμβαση ύψους 315 εκατομμυρίων δολαρίων στην γερμανική DASA.
Στο πλαίσιο του προγράμματος PEACE ICARUS 2000, σε 39 F-4E εφαρμόστηκε Πρόγραμμα Αναβαθμίσεως Ηλεκτρονικών (AUP) που μεταξύ άλλων προέβλεπε εγκατάσταση του σύγχρονου ραντάρ AN/APG-65 GR, νέου υπολογιστή αποστολής, ΗUD, έγχρωμων οθονών πολλαπλής λειτουργίας, GΡS/ΙΝS, ανακριτή ΙFF κ.λπ. Συνεπεία τούτων, ο τύπος κατέστη ικανός για χρήση βλημάτων αέρος – αέρος ΑΙΜ-120 AMRAAM και άλλων προηγμένων όπλων αέρος – εδάφους, όπως και του ατρακτιδίου στοχεύσεως LITENING 2, καθιστώντας τα ελληνικά Phantom, τα πιο εξελιγμένα και επιχειρησιακώς ικανά σε διπλό ρόλο.
