Τι κακό κάνουν τα αντισηπτικά χεριών και τα αντιηλιακά στα αυτοκίνητά μας ;

Αντιηλιακές λοσιόν με υψηλό δείκτη προστασίας περιέχουν μεγαλύτερες ποσότητες οξειδίου του τιτανίου, το οποίο πιθανότατα αντιδρά με πλαστικές επιφάνειες και τα φυσικά έλαια που υπάρχουν σε δερμάτινες επενδύσεις, κυρίως στις υψηλές θερμοκρασίες.

Τα αντισηπτικά χεριών και οι αντιηλιακές λοσιόν με υψηλό δείκτη προστασίας μπορεί να ωφελούν την υγεία μας, όχι όμως και τα αυτοκίνητά μας. Οι χημικές ουσίες που περιέχονται σε μερικά από τα προϊόντα αυτά μπορεί να προκαλούν αντιδράσεις με τις επιφάνειες, με αποτέλεσμα την πρόωρη φθορά τους – εκτός και εάν προστατεύονται με ειδικές επενδύσεις.

Αυτή είναι μία πρόκληση που οι μηχανικοί της Ford αντιμετωπίζουν καθημερινά δοκιμάζοντας διαρκώς νέα προϊόντα πάνω στα υλικά που χρησιμοποιούνται στα οχήματά τους, αλλά και υποστηρίζοντας την εξέλιξη ανθεκτικών επιστρώσεων που διασφαλίζουν την ελκυστική εμφάνισή τους σε βάθος χρόνου.

«Από τα αντισηπτικά χεριών μέχρι τις αντιηλιακές λοσιόν και τα εντομοαπωθητικά, οι τάσεις των καταναλωτών μεταβάλλονται συνεχώς, και νέα προϊόντα εμφανίζονται συνεχώς στην αγορά» δήλωσε ο Mark Montgomery, senior materials engineer στο Κέντρο Τεχνολογίας Υλικών, του Τεχνικού Κέντρου του Dunton στη Μ. Βρετανία, για τη Ford Ευρώπης. «Ακόμα και το φαινομενικά πιο ακίνδυνο προϊόν μπορεί να προκαλέσει προβλήματα όταν έρχεται σε επαφή με κάποιες επιφάνειες εκατοντάδες – ή και χιλιάδες – φορές το χρόνο.»

Η αγορά των αντισηπτικών χεριών με τη μορφή ζελ, αφρού και υγρομάντηλων, πολλά από τα οποία περιέχουν αιθανόλη, αναμένεται να αυξηθεί κατά 60% στην Ευρώπη, με τζίρο από 371,92 εκατομμύρια δολάρια το 2018, σε 593,62 εκατομμύρια δολάρια μέχρι 2024. Αντιηλιακές λοσιόν με υψηλό δείκτη προστασίας περιέχουν μεγαλύτερες ποσότητες οξειδίου του τιτανίου, το οποίο πιθανότατα αντιδρά με πλαστικές επιφάνειες και τα φυσικά έλαια που υπάρχουν σε δερμάτινες επενδύσεις, κυρίως στις υψηλές θερμοκρασίες. Το Διαιθυλοτολουαμίδιο, ή DEET, είναι το πιο συνηθισμένο ενεργό συστατικό των εντομοαπωθητικών.

Οι ομάδες της Ford στο Dunton της Μ. Βρετανίας και της Κολωνίας στη Γερμανία πραγματοποιούν δοκιμές σε θερμοκρασίες που, σε μερικές περιπτώσεις, αγγίζουν τους 74°C – αυτή είναι η θερμοκρασία που εύκολα μπορεί να αναπτυχθεί στο εσωτερικό ενός αυτοκινήτου σταθμευμένου στην παραλία μία καλοκαιρινή μέρα. Σε άλλες δοκιμές, προσομοιώνουν την εκτεταμένη έκθεση στον ήλιο με “βομβαρδισμό” των υλικών σε υπεριώδη ακτινοβολία, που αντιστοιχεί με την έκθεσή τους στο πιο φωτεινό μέρος του πλανήτη, επί 1.152 ώρες (48 ημέρες).

Επίσης, οι μηχανικοί της Ford δοκιμάζουν την αντοχή των πλαστικών σε χαμηλές θερμοκρασίες έως και τους -30°C – κοντά δηλαδή στο όριο θραύσης τους – μέσω της επαναλαμβανόμενης αναπήδησης σε αυτες μιας ελαστικής μπάλας (δέκα φορές βαρύτερης από μία μπάλα ποδοσφαίρου) ώστε να διασφαλιστεί ότι το πλαστικό δε θα παρουσιάσει ρωγμές.

Σύμφωνα με τα ευρήματα των δοκιμών, η χημική σύσταση των εξωτερικών στρωμάτων μπορεί κάλλιστα να αλλάξει με σκοπό την προστασία του εσωτερικού τμήματος των τμημάτων. Αυτό θα συμβάλλει στη διατήρηση της ελκυστικής εμφάνισης τους, αλλά και της αξίας μεταπώλησης του αυτοκινήτου καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής τους. Δοκιμές πραγματοποιούνται επίσης και σε αξεσουάρ που πωλούνται μέσω του Ford Customer Service Division, όπως σε καλύμματα χώρου αποσκευών και σε πλαστικά καλύμματα εσωτερικού.

«Μερικές φορές, χρειάζεται να λειτουργούμε ως ντετέκτιβ» δήλωσε ο Richard Kyle, materials engineer, που επίσης εργάζεται στο Dunton. «Υπήρχαν περιπτώσεις υπερβολικής φθοράς στην Τουρκία και καταφέραμε να εντοπίσουμε ότι αιτία ήταν πιθανότατα η αιθανόλη και συγκεκριμένα ένα δημοφιλές αντισηπτικό χεριών που περιείχε 80% αιθανόλη – πολύ υψηλότερο ποσοστό από οτιδήποτε γνωρίζαμε μέχρι τότε. Μόλις μάθαμε τι ήταν, καταφέραμε να βρούμε μία λύση.»